NANG MANGANAK AKO, INIWAN AKO NG ASAWA KO PARA PUMUNTA SA PARTY NG NANAY NIYA. PAG-UWI NIYA MAKARAAN ANG 3 ARAW, NAMUTLA SIYA NANG MAKITA KUNG SINO ANG KASAMA KO SA OSPITAL!

Eksaktong alas 3 ng madaling araw nang isilang ko ang anak kong si Miko.

Nang ilagay ng doktor ang sanggol sa dibdib ko ay hindi ko napigilan ang pag-iyak.

Lumapit si Papa at hinaplos ang buhok ko.

Kitang-kita ko ang mga luha sa mata ng 1 lalaking kinatatakutan sa mundo ng negosyo.

“Ang tapang mo, anak,” bulong ni Papa habang nakatingin sa apo niya.

Habang pinagmamasdan ko ang anak ko, tuluyan nang namatay ang pagmamahal ko para kay Leo.

Tumunog ang telepono ko sa ibabaw ng lamesa.

May 1 bagong mensahe mula kay Leo.

“Nag-book si Mama ng 2 araw na staycation para sa pamilya sa hotel. Sa Lunes na ako uuwi. Huwag kang mag-inarte at sumira ng mood.”

Wala akong naramdamang galit, puro determinasyon na lang.

Tahimik kong kinuha ang telepono at ini-screenshot ang mensahe niya.

Akala ni Leo ay ako pa rin ang dating Clara na palaging nagpaparaya at nagpapatawad sa lahat ng pambabastos nila ng nanay niya.

May 1 malaking detalye siyang nakalimutan tungkol sa akin.

Nakalimutan niya kung ano ang tunay kong propesyon.

Isa akong forensic auditor.

Makalipas ang 3 araw.

Lumipat kami ni Papa sa 1 VIP Penthouse Suite sa 10th floor ng ospital.

Punong-puno ang kwarto ng mga bulaklak at prutas na ipinadala ng mga business partner ni Papa.

Habang tulog si Miko ay nakaharap ako sa laptop ko.

Ginugol ko ang nakalipas na 48 oras sa pag-trace ng lahat ng financial records ni Leo.

Bilang asawa ay may access ako sa aming joint accounts.

Pero bilang 1 eksperto sa pera, nahanap ko ang 3 hidden accounts na ginawa niya nang walang paalam.

Bumukas ang pinto ng VIP room.

Pumasok si Leo na may dalang 1 maliit na plastic ng murang prutas.

Bakas ang pagtataka sa mukha niya nang makita ang laki ng kwarto.

Akala siguro niya ay nasa charity ward pa rin ako.

Pagpasok niya ay natigilan siya nang makita ang 1 lalaking may hawak kay Miko malapit sa bintana.

Lumingon si Papa at tiningnan si Leo mula ulo hanggang paa.

Namutla si Leo at napalunok.

Kilala ni Leo ang mukhang iyon.

Kamakailan lang ay binili ng kumpanya ni Papa ang opisina kung saan nagtatrabaho si Leo bilang 1 junior manager.

Nakita ko kung paano nanginig ang mga tuhod ng asawa ko.

“S-Señor Arturo?” nauutal na sabi ni Leo. “A-Anong ginagawa niyo rito?”

Hindi sumagot si Papa.

Ako ang nagsalita mula sa kama.

“Karga niya ang apo niya, Leo.”

Nanlaki ang mga mata ni Leo at palipat-lipat ang tingin sa akin at kay Papa.

“A-Apo? Clara, anong ibig sabihin nito? Ang sabi mo sa probinsya lang nakatira ang tatay mo!”

“Ginamit ko ang apelyido ng nanay ko,” malamig kong sagot. “Dahil gusto kong malaman kung totoong mahal mo ako.”

Bago pa makapagsalita si Leo ay bumukas muli ang pinto.

Pumasok ang biyenan kong si Tita Rosa.

“Naku Leo, ang hirap namang hanapin ng asawa mong nag-iinarte!” reklamo ni Tita Rosa.

Napatigil siya nang makita ang marangyang kwarto at ang mga bodyguard sa labas ng pinto.

Tiningnan ni Tita Rosa ang suot na mamahaling relo ng tatay ko.

“Sino ang matandang ito?” mataray na tanong ni Tita Rosa.

“Siya lang naman ang may-ari ng buong ospital na ito,” kalmadong sagot ko.

Halos lumuwa ang mga mata ni Tita Rosa.

Kinuha ko ang 2 brown folder mula sa bedside table at ibinato ko ito sa paanan ni Leo.

“Ano ‘yan?” tanong ni Leo na basag na ang boses.

“Ang unang folder ay ang annulment papers natin,” madiin kong sabi.

Nanginig ang mga kamay ni Leo nang pulutin niya ang mga dokumento.

“Clara, huwag namang ganito! Nagkamali ako, patawarin mo ako!” pagmamakaawa niya.

“Tingnan mo ang pangalawang folder,” utos ko sa kanya.

Binuksan niya ito at nakita ang daan-daang pahina ng bank statements.

“Bilang 1 forensic auditor, madali lang para sa akin na kalkalin ang pananalapi mo,” paliwanag ko habang nakatitig sa mga mata niya.

“Nakita ko kung paano mo unti-unting inililipat ang 500,000 mula sa savings natin papunta sa account ng nanay mo.”

Napasinghap si Tita Rosa at napatakip sa bibig.

“Pati ang 200,000 na budget sana natin para sa panganganak ko ay ibinayad mo sa catering at venue ng 60th birthday party niya,” patuloy ko.

Tumingin ako kay Tita Rosa.

“Sana ay naging masaya ang party ninyo, dahil iyon na ang huling beses na makakahawak kayo ng ganyang kalaking pera.”

Lumuhod si Leo sa sahig habang umiiyak.

“Clara, maawa ka sa akin! Wala na kaming pera! Anak ko rin si Miko!”

Umiling ako.

“Iniwan mo kami ng anak mo noong kailangang-kailangan ko ng asawa. Wala kang anak na babalikan.”

Naglakad si Papa palapit kay Leo.

Tiningnan niya ang manugang na walang kwenta.

“Simula bukas, tanggal ka na sa kumpanya ko,” malamig na utos ni Papa.

“At sisiguraduhin kong walang ni 1 kumpanya sa buong bansa ang tatanggap sa 1 taong nagnanakaw sa sariling asawa.”

Bumagsak si Leo sa sahig habang patuloy sa pag-iyak.

Hinatak siya ni Tita Rosa habang pilit na humihingi ng tawad sa tatay ko, pero hindi sila pinansin ni Papa.

Sumenyas si Papa sa 2 bodyguard.

Hinawakan ng mga bodyguard ang mag-ina at kinaladkad sila palabas ng VIP suite.

Narinig ko pa ang pagsigaw ni Leo sa labas ng pasilyo hanggang sa tuluyan itong mawala.

Tumingin ako kay Papa at ngumiti.

Bumalik siya sa tabi ko at maingat na ibinigay sa akin si Miko.

Hawak ko ang anak ko habang pinagmamasdan ang tahimik niyang mukha.

Wala na ang lalaking sumira sa tiwala ko.

Ang mahalaga ay nasa akin ang anak ko, ang tatay ko, at ang 1 bagong simula na walang puwang para sa mga taong walang halaga.